W 1992 roku powstał „Kazik Na Żywo” w składzie Kazik Staszewski- wokal, Adam „Burza” Burzyński- gitara, Michał „Kwiatek” Kwiatkowski- bas i Kuba Jabłoński- perkusja.
Początkowo zespół grał gitarowe wersje piosenek znanych z solowych płyt Kazika. Występ podczas festiwal w Sopocie w 1992 roku był ich pierwszym ważnym koncertem.
Pierwsza płyta „Na żywo, ale w studio” (1994) zawierała nie tylko piosenki z solowego repertuaru Kazika, ale również zupełnie premierowe. Wśród nich największym powodzeniem cieszyło się nagranie „Artyśc”. Po nagraniu płyty Jabłońskiego zastąpił Tomasz Goehs, a kilka miesięcy później do grupy dołączył gitarzysta Robert "Litza" Friedrich. W tym składzie „Kazik Na Żywo” zrealizował dwie płyty. Na pierwszej, „Porozumienie ponad podziałami” (1995), znalazł się przebój „Tata dilera”, a na drugiej „Las Maquinas de la Muerte” (1999) największym powodzeniem cieszyło się tytułowe nagranie i piosenka z repertuaru Kazimierza Grześkowiaka „W południe”. Przez ten czas „Kazik Na Żywo” stał się jedną z najpopularniejszych grup czadowych w kraju.
W połowie 2000 roku z zespołem pożegnał się „Litza”, zastąpił go Olaf „Off” Deriglasoff.
W 2002 wyszła ostatnia płyta podsumowująca działalność koncertową zespołu – „Występ”. Ostatni koncert grupa zagrała 23 maja 2004 w Warszawie w Parku Skaryszewskim. Rok później menedżer zespołu, Piotr Wieteska, założył zespół Buldog, do którego zaprosił Kazika Staszewskiego oraz eks- członków Kultu. Grupa na koncertach sygnowanych, jako Kazik&Buldog grała oprócz własnych piosenek najbardziej znane utwory KnŻ. Dnia 29 maja 2008 zapadła decyzja o reaktywacji KnŻ.