Go to the contentGo to the menu
WARSAW SUMMER JAZZ DAYS

WARSAW SUMMER JAZZ DAYS

10 july 2021, saturday, Klub Stodoła, Duża Scena
Tickets from 130.00 PLN Buy ticket

Date

10 july 2021
Otwarcie drzwi: 18:00
Rozpoczęcie wydarzenia: 19:00

Venue

Klub Stodoła, Warsaw

Stage

Duża Scena

Tickets

190.00 PLN I KATEGORIA - BILET
160.00 PLN II KATEGORIA - BILET
130.00 PLN III KATEGORIA - BILET
Buy ticket

Where to buy

Ticketclub.pl
Stodola.pl
AdamiakJazz.pl

Organizers

AdamiakJazz
Karta podarunkowa
Otwarcie drzwi: 18:00
Rozpoczęcie wydarzenia: 19:00

WARSAW SUMMER JAZZ DAYS - DZIEŃ 6

 

Jaimie Branch – Fly Or Die II: Bird Dogs Of Paradise

Jaimie Branch - trumpet

Lester St Louis - cello

Jason Ajemian - double-bass

Chad Taylor - drums

Jamie Branch to amerykańska trębaczka wywodząca się z chicagowskiego środowiska muzyki improwizowanej obecnie mieszkająca i tworząca w Nowym Jorku.

Jej ekspresyjny, zadziorny styl gry w połączeniu z nietuzinkową osobowością sprawił , że niemal z dnia na dzień ta dziewczyna stała się sensacją.

Artystka od ponad dekady współpracuje z najlepszymi muzykami, takimi jak Jason Adasiewicz, Keefe Jackson czy Tin Daisy.

Oprócz aktywności na scenie jazzowej, bierze udział w wielu projektach związanych z innymi gatunkami, m.in. indie rock, hip-hop czy noise.

Artystka wśród swoich idoli jednym tchem wymienia trębaczy reprezentujących bardzo różne stylistyki jazzowe, takich jak Booker Little,Don Cherry, Miles Davis i Axel Dörner.

Jej muzyczna przygoda zaczęła się od grunge’u i punk rocka, a zainteresowanie muzyką improwizowaną w połączeniu z solidną edukacją (Jaimie Branch jest absolwentką New England Conservatory of Music) i fascynacją free jazzem zaowocowało oryginalnym, awangardowym stylem gry, pełnym nieskrępowanej ekspresji.

W październiku 2019 roku ukazała się jej druga autorska płyta „Fly Or Die II: Bird Dogs Of Paradise”, która powstała podczas trasy koncertowej promującej jej debiutancki album „Fly Or Die” z 2017 roku.

Jak sama przyznaje, materiał na drugą płytę powstał po współpracy z artystami walczącymi o prawa mniejszości.

W tym czasie opinia publiczna uległa wyraźnej polaryzacji, a towarzyszące jej frustracje i niepokoje musiały znaleźć wyraz w sztuce.

Album prezentuje muzykę autorską, instrumentalną, z dużą energią i gęstymi aranżacjami.

Choć brzmienie nowego albumu Branch jest bardziej mroczne niż poprzednio, to wciąż nie sposób go pomylić z czyimkolwiek innym.

Poza grą na instrumencie trębaczka swoje emocje przekazuje również za pomocą słów.

„Tak wiele piękna leży w abstrakcji instrumentalnej muzyki, ale jako że nie żyjemy teraz w szczególnie pięknych czasach, postanowiłam obrać bardziej dosłowną ścieżkę”

 

Yazz Ahmed

Yazz Ahmed - trumpet

Ralph Wyld - vibraphone

David Manington - bass

Martin France - drums

Trębaczka Yazz Ahmed urodziła się i wychowała w Bahrainie, mieszka w Londynie i tu zadebiutowała w 2012 r.

Zapraszana przez grupę Radiohead i legendę reggae Lee "Scratch" Perry`ego do studia i na koncerty zwróciła uwagę krytyków, którzy nie kryją zachwytów nad jej wizją współczesnego jazzu.

Tak jak Kamasi Washington w Ameryce, tak Yazz Ahmed w Wielkiej Brytanii trzyma rękę na pulsie muzyki, nie tylko jazzowej. W jej grze słychać fascynację funkiem, fusion, world music i muzyką klubową.

Ta wyjątkowa postać na światowej jazzowej scenie wydała jak do tej pory trzy albumy, ale zwłaszcza dwa ostatnie ; „La Soboteuse” i „Polyhymnia” wprowadziły ją na jazzowy top.

Album "La Saboteuse" est gęsty od najróżniejszych, sprawnie wymieszanych dźwięków. W gotowaniu magicznej, muzycznej mikstury młodą wirtuozerkę trąbki wspierają: Shabaka Hutchings na klarnecie basowym, Lewis Wright na wibrafonie, Naadia Sheriff na fortepianie elektrycznym Fender Rhodes i Wurlitzerze i Samuel Hallkvist na gitarze, a także rozbudowana sekcja rytmiczna.

Producent Noel Langley zadbał, by brzmienie było klarowne i miało moc poruszania gór. Trąbka Yazz Ahmed przypomina nieco Milesa Davisa z "Bitches Brew", a trochę Nilsa Pettera Molvaera z "Khmer", a umiejętne wplecenie motywów arabskich czynią album oryginalnym i intrygującym.

Jej ostatni album „Polyhymnia” to oczywiście muzyka instrumentalna wykorzystująca orientalne skale i przynosząca naleciałości muzyki bliskowschodniej, ale nie to jest na niej najważniejsze.

Potężny zespół, który sformowała przy okazji tej trzeciej już pełnowymiarowej płyty, zbiera niemal wyłącznie kobiety i jest niezwykle ciekawą wizytówką nie tylko wielokulturowej, ale przede wszystkim feministycznej wspólnoty dzisiejszej sceny z Wysp Brytyjskich.

Nubya Garcia gra na saksofonie, Rosie Turton na puzonie, Sheila Maurice-Grey tym razem udziela się wokalnie, ustępując miejsca liderce.

„Płyta jest celebracją kobiecej odwagi, determinacji i kreatywności” – deklaruje wprost Ahmed. A całość stanowi płytowe ujęcie materiału przygotowanego kilka lat temu na koncert w londyńskim Southbank Centre zorganizowany z okazji Dnia Kobiet.

Tyle że przy okazji sesji nagraniowych rzecz się rozrosła, zmieniła.

Studyjne oblicze „Polyhymnii” urzeka miękkością, trudną do przeoczenia lekkością – pomimo bigbandowej momentami siły uderzeniowej zespołu i nagromadzenia instrumentalistek (w sesjach wzięło udział 25 osób).

Będzie też do tej płyty blisko zarówno miłośnikom fusion, jak i spiritual jazzu – ale też prog-rocka z pierwszej połowy lat 70 - tych, szczególnie King Crimson czy sceny Canterbury.

Według wielu magazynów, krytyków, a przede wszystkim słuchaczy to jeden z najlepszych jazzowych albumów ostatniego roku.

Yazz prowadziła różne zespoły na koncertach na całym świecie, w tym w Wielkiej Brytanii, Nowym Jorku, Toronto, Kuwejcie, Algierze, Berlinie, Kolonii, Paryżu, Stambule, Tunisie i Amsterdamie. Zaczarowała także publiczność na najważniejszych festiwalach, takich jak WOMAD, Molde Jazz, Pori Jazz i Love Supreme.

 

An Evening With Branford Marsalis

Branford Marsalis - saxophones

Joey Calderazzo - piano

Eric Revis - bass

Justin Faulkner - drums

Branford Marsalis jest wciąż obecny za scenie. Od chwili uznania go za saksofonistę, który wprowadził nową energię i nową widownię do świata jazzu, aktywnie udoskonalał i pogłębiał swój talent muzyczny jako muzyk, kompozytor, wreszcie wzorzec muzycznej doskonałości XXI – wieku.

Dorastając w bogatym środowisku Nowego Orleanu jako najstarszy syn pianisty i nauczyciela, Branford został wprowadzony do świata muzyki razem z rodzeństwem Wyntonem, Delfeayo i Jasonem. W czasach, gdy zaczął grywać w lokalnych zespołach, jego pierwszy instrument, klarnet, ustąpił miejsca altowemu, a następnie tenorowemu saksofonowi. Rosnąca fascynacja jazzem podczas szkolnych lat umożliwiła mu pozyskanie podstawowych narzędzi, które otworzyły przed nim drzwi do pierwszej poważnej pracy z legendą trąbki, Clarkiem Terrym oraz z Wyntonem w kultowym ”Jazz Messengers” Arta Blakey’a.

Kiedy bracia opuścili skład, żeby założyć ”Wynton Marsalis Quintet”, świat bezkompromisowego, akustycznego jazzu natychmiast został żywiony. Branford założył swój własny zespół w 1986 roku i z niewielkimi przerwami we wczesnych latach utrzymywał zespół jako główny środek artystycznego wyrazu. Znany niemal z telepatycznych zdolności wśród nie najlepiej zgranego zespołu, niezmierzonej głębi oryginalnych kompozycji, pełnej wyrazistych melodii, prowokacyjnych form i niespokojnego ducha, zarówno na scenie, jak i w studiu nagraniowym, ”Branford Marsalis Quartet” uznawany jest za kanon, na którym inne zespołu mogłyby się tylko wzorować.

Co prawda, kwartet rzadko zaprasza innych artystów do swoich szeregów, jednak w grudniu 2015 roku, podczas weekendu w Nowoorleańskim "Snug Harbor", zaprosił on do współpracy wokalistę, Kurta Ellinga. Spotkanie to zaowocowało trzema dniami spędzonymi w słynnym studiu Ellisa Marsalisa ”Center for Music”, gdzie podekscytowani chęcią artystycznej współpracy artyści powzięli działania przy dalszych wspólnych nagraniach. Rezultat ich pracy wybrzmiewa w albumie ”Upward Spiral”.

Branford nie zawęża swojego wyrazu wyłącznie do kwartetu. Poza legionem gigantów, z którymi pracował przy rozmaitych projektach (Miles Davis, Dizzy Gillespie, Herbie Hancock czy Sonny Rollins), grywał w duecie z kilkoma ważnymi pianistami, wśród których znalazł się jego przyjaciel z lat młodości, Harry Connick, Jr. Czy wieloletni pianista jego kwartetu, Joey Calderazzo. Pierwszy, solowy koncert Branforda w Grace Cathedral, w San Francisco został udokumentowany w nagraniu z 2014 rok ”In My Solitude”.

Muzyka klasyczna obejmuje rosnącą część muzycznego świata Branforda. Podejmując repertuar Coplanda, Debussy, Glazunova, Iberta, Mahlera, Milhauda, Rorema, Vughana Williamsa, Villa-Lobos i Sally Beamish, Branford często jest kojarzony z orkiestrami z Chicago, Detroit, Dusseldorfie oraz w Północnej Karolinie, jak również z Filharmonią Nowojorską.

Marsalis był również dyrektorem artystycznym cyklu Ascent Symfonii Cincinnati w 2012-13 roku. Jego obeność nie ominęła też Broadwayu. Wysiłek, jaki włożył przy tworzeniu muzyki do sztuki Augusta Wilsona, ”Fences” został uhonorowany prestiżową Nagrodą ”Drama Desk” w kategorii „Wybitnej muzyki”. Było on również nominowany do cenionej Nagrody ”Tony” za najlepszą oryginalną kompozycję filmową.

Branford jest autorem muzyki do ”The Mountaintop” z udziałem Samuela L. Jacksona i Angeli Basset oraz pełnił fukcję kuratora muzycznego.

Twórczość Branforda na polu filmowym obejmuje kompozycję do ”Mo’ Better Blues”, a także występy w filmach ”School Daze” i ”Throw Momma from the Train”.

W 2002 roku artysta powołał do życia wytwórnię Marsalis Music, w której realizowane są zarówno jego własne produkcje, owoce pracy młodych utalentowanych gwiazd, jak Miguel Zenon, oraz dzieła zapomnianych mistrzów, spośród których wymienić można nauczyciela Branforda, Alvina Batiste. Branford pozostaje aktywny również na polu dydaktycznym, poszerzając przy tym rozległe kontakty w Michigan, San Francisco czy w North Carolina Central Universities, a także prowadząc warsztaty na terenie całych Stanów Zjednoczonych i świata.

Marsalis posiada także na swoim koncie trasę koncertową z udziałem Stinga, współpracę z Grateful Dead i Brucem Hornsby, fukcję dyrektora w ”Tonight Show Starring Jay Leno” oraz prowadzenie szeroko rozpowszechnionego pasma ”Jazz Set” w National Public Radio.

Zakres oraz wysoka jakość jego rozmaitych aktywności, czynią go rozpoznawalną i niezwykle cenioną osobistością nie tylko na polu jazzu i muzyki klasycznej, ale również poza nim. Podobnie, wysiłek, jaki włożył na rzecz pomocy w odbudowie Nowego Orleanu po Huraganie Katrina podnosi go do rangi artystów o niezwykle efektywnej wizji czynu społecznego. Wspólnie z Harrym Connickiem Jr.i New Orleans Habitat for Humanity, stworzył i pomógł zrealizować koncepcję „Muzycznej Wioski”, społeczności w Upper Ninth Ward, która zapewnia schronienie bezdomnym rodzinom muzyków oraz innym lokalnym mieszkańcom. W samym sercu Wioski mieści się studio nagraniowe Ellisa Marsalisa ”Ellis Marsalis Center for Music”, społeczność przeznaczona na działania, związane z zachowaniem bogatego dziedzictwa muzycznego Nowego Orleanu, z miejscem na występy, ćwiczenia oraz nagrania.

Niektórzy mogą mierzyć sukces Branforda poprzez ilość zdobytych nagród, wśród których wyróżnić można trzykrotnie przyznaną Grammy czy powszechne uznanie za mistrza światowego formatu, tymczasem dla niego są to tylko kolejne stacje w fascynującej podróży w świat muzyki.

Ten wybitny kompozytor, saksofonista i lider dzisiejszego jazzu staje się wraz z kolejnymi autorskimi nagraniami “jazzowym wzorcem z Serves”. Każdy nowy album potęguje tylko mniemanie, iż jest genialnym i bezkompromisowym następcą tradycji ( sztuki i techniki) saksofonowej Johna Coltrane’a, Sonny’ego Rollinsa i Wayne’a Shortera. Nikt już nie ma złudzeń: Branford Marsalis jest najważniejszym saksofonistą dzisiejszego jazzu, który będąc saksofonistą – frontmenem, z gracją i brawurą dystansuje swój wiek do nobliwego Panteonu Sławy Jazzu.

„The Secret Between The Shadow And The Soul” – najnowszy album kwartetu Branforda Marsalisa ( Joey Calderazzo –fortepian, Eric Revis – kontrabas i Justin Faulkner-perkusja) ponownie jest wirtuozerska sesją, rozgrywaną przepięknymi kompozycjami jazzu : Brandford Marsalis zarezerwował dla siebie subtelny i jakby flagowy ( przypominający suity kwartetu W.Shortera) „Life Filtering From Fhe Water Flowers”, pozwalając zaistnieć ciekawym pomysłom basisty Erica Revisa ( „Dance of the Evil Toys” oraz „ Nilaste” ), pianisty Joey’a Calderazzo ( „Conversation Among the Ruins” i „Cianna”) oraz standardom Andrew Hilla („Snake Hip Waltz”) i Keitha Jarretta („The Windup”).

Album otrzymał dwie nominacje do tegorocznej nagrody Grammy w kategorii najlepszy instrumentalny album jazzowy i najlepsze improwizowane solo jazzowe dla Branforda za utwór „The Windup”.

 

Więcej informacji dostępnych na oficjalnej stronie Organizatora - www.adamiakjazz.pl

Date

10 july 2021, 00:00

Venue

Klub Stodoła, Warsaw

Stage

Duża Scena

Tickets

190.00 PLN I KATEGORIA - BILET
160.00 PLN II KATEGORIA - BILET
130.00 PLN III KATEGORIA - BILET
Buy ticket

Where to buy

Ticketclub.pl
Stodola.pl
AdamiakJazz.pl

Organizers

AdamiakJazz
Karta podarunkowa
Fundusz Wsparcia Kultury

Wsparcie ze środków
Funduszu Przeciwdziałania COVID-19



Wsparcie otrzymało Stowarzyszenie Centralny Klub Studentów Politechniki Warszawskiej Stodoła
oraz Centrum Klubowe - Dom Kultury s.c. Wiesław Pękala Ewa Pękala.
Join us
Facebook Instagram YouTube Tweeter
Stay updated Subscribe Newsletter

Klub Politechniki Warszawskiej „STODOŁA”

ul. Batorego 10, 02-591 Warszawa

phone: +48 22 825 60 31, +48 691 800 388